Ortopedyczna Terapia Manualna wg koncepcji Kaltenborn – Evjenth

Ortopedyczna Terapia Manualna jest więc wąską specjalizacją w obrębie Fizjoterapii ukierunkowaną na ręczne badanie i leczenie pacjentów z tzw. dysfunkcjami narządu ruchu, a więc z bólem, przykurczem i niestabilnością w obrębie stawów kończyn górnych, dolnych, stawów skroniowo-żuchwowych oraz w obrębie poszczególnych odcinków kręgosłupa.

Ponieważ badanie i leczenie wykonywane jest rękoma terapeuty to ten sposób pracy określono mianem "terapii manualnej". Dokładne badanie umożliwia zastosowanie precyzyjnego leczenia, a inaczej leczy się uciśnięty nerw, inaczej zwyrodniały staw i inaczej zbytnio napięty lub skrócony mięsień. Rodzaj zmienionej chorobowo tkanki warunkuje użycie specyficznych dla tej tkanki technik manualnych takich jak: poizometryczna relaksacja, rozciąganie mięśni (stretching), szybkie uruchomienie zablokowanych stawów w obrębie kręgosłupa (tzw. manipulacje), długo utrzymywane rozciąganie torebki stawowej (tzw. mobilizacja) lub przywracanie ruchomości struktur nerwowych. Głównym celem terapeuty jest jak najszybsze przywrócenie bezbolesnych pozycji i ruchów ciała pacjenta oraz zapobieganie nawrotom dolegliwości.

Terapia Tkanek Miękkich

Techniki Energizacji Mięśni
Zespół technik wykorzystujących napięcie mięśnia, mające na celu likwidacje istniejących zaburzeń w obrębie tkanek miękkich. Wskazania hipertonus mięśniowy, przykurcz mięśniowy i łącznotkankowy, osłabienie mięśni, ograniczenia ruchu wynikającego z restrykcji tkanek miękkich.

Mięśniowo-Powięziowe Rozluźnianie
Powięź to płaska włóknista tkanka, która otacza ciało pod skórą, otacza i przedziela mięśnie oraz grupy mięśniowe dzieląc je na warstwy. Powięź tworzy integralna, ciągłą sieć docierającą do wszystkich narządów ciała. Restrykcje systemu mięśniowo-powięziowego mogą spowodować wzmożone napięcie nawet w odrębnych obszarach naszego organizmu, powodując kompresje w stawach , ograniczenie przepływu płynów oraz ucisk na struktury nerwowe, a tym samym objawy bólowe. Terapeuta wykrywa ograniczenia w przesuwalności powięzi i wykorzystując fenomen rozluźnienia likwiduje restrykcje.

Techniki Aktywnego rozluźniania
Polegają na utrzymywaniu stałego nacisku lub zablokowaniu tkanek podczas, gdy jednocześnie wykonywanie jest rozciąganie tkanki. Szczególnie skuteczna po urazach sportowych i po długich unieruchomieniach.

Terapia punktów spustowych
Punkt spustowy to uwrażliwione miejsce w obrębie hipertonicznych tkanek, które charakteryzuje się tkliwością uciskową. Może on powodować ból promieniujący oraz inne objawy w obszarach ciała odległych od miejsca drażnienia. Zlikwidowanie punktów spustowych doprowadza do znacznego zmniejszenie napięcia tkankowego w danym obszarze zaburzenie. Do likwidacji punktów spustowych można wykorzystać min. ucisk, głębokie głaskanie lub pozycyjne rozluźnianie. (Positional release, strain–counterstrain)

Technika (Positional release)
Polega na ułożeniu danego stawu w pozycji powodującej maksymalne rozluźnienie tkanek i utrzymaniu tej pozycji przez 20 -120 sekund. Skutkuje to radykalną poprawą zakresu ruchu oraz zmniejszeniem dolegliwości bólowych. Technika jest całkowicie bezbolesna i ma szerokie zastosowanie zastosowanie w stanach ostrych.

Neuromobilizacje struktur nerwowych o ograniczonej przesuwalności i rozciągliwości

Metoda ta ma na celu usunięcie zaburzeń neuromechaniki. Polega na badaniu i likwidacji zaburzeń przesuwalności lub zaburzeń poślizgu i rozciągliwości struktur nerwowych. Tkanka nerwowa przemieszcza się względem okolicznych tkanek zarówno wzdłuż swojego przebiegu, jak i w poprzek. Problemy z ruchomością bądź rozciągliwością struktur nerwowych mogą objawiać się bolesnością na przebiegu nerwu lub w rejonie unerwienia czuciowego.